عشق

زمین را دوست دارم چون برام پا میگذاری
زمان را دوست دارم لحظه ای دیدن تو
بخند و ناگهان زیباتر از این کن جهان را
جهان را دوست دارم لحظه ی خندیدن تو
سفر را دوست دارم در هوایت تا همیشه
که میخواهم به شوق رد پای تو بمیرم
جهان در لحظه ی خندیدنت عاشق ترین است
بخند این لحظه باید در صدای تو بمیرم
خدارا دوست دارم چون جهان را از تو پر کرد
زمین را از تو پرد کرد آسمان را از تو پر کرد
برای عشق ورزیدن به هر آدمی دلی داد
و دلهای تمام عاشقان را از تو پر کرد
تو خندیدی زمین گل داد و دنیا عاشقت شد
تو خندیدی درختا و کوه و دریا عاشقت شد
نسیمی برگ های کهنه تقویم رو برد
تو از دیروز برگشتی و فردا عاشق شد
زمینم را نمیخواهم نمیدانم کجایی
زمانم را نمیخواهم باید خودت بیایی
جهان کوچیکتر است از باور زیبایی تو
جهانم را نمیخواهم خودت بی انتهایی
خدارا دوست دارم چون جهان را از تو پر کرد
زمین را از تو پرد کرد آسمان را از تو پر کرد
برای عشق ورزیدن به هر آدمی دلی داد
و دلهای تمام عاشقان را از تو پر کرد