سنگ و شیشه

دل که یه ویرونه بود بخت که وارونه بود
هرکی به من گفت که منو دوست داره
مثل تو دیوونه ی دیونه بود دل که یه ویرونه بود
بخت که وارونه بود هرکی به من گفت که منو دوست داره
مثل تو دیوونه ی دیونه بود گفتی اسیر اشک و اهی واسم
گفتی خودت یه تکه گاهی واسم گفتی نترسم از پریشونیا
که تو خودت پشت و پناهی واسم