نیکی

ای آنكه مرا دشمنو در حال نبردی
جز دلشكنی در همه ی عمر چه كردی؟
صد بار بدی کردی ، ديدی ثمرش را
نيكی چه بدی داشت ، كه يكبار نكردی؟
صد بار بدی کردی و ديدی ضررش را
نيكی چه بدی داشت ، كه يكبار نكردی؟
چه شود نبینم من دورنگت
زچه رو نگردد قلب سنگت
آشنای من؟
گذرد جفای روزگاران
، برسد شمیم نو بهاران
از خدای من…
صد بار بدی کردی ، ديدی ثمرش را
نيكی چه بدی داشت ، كه يكبار نكردی؟
صد بار بدی کردی و ديدی ضررش را
نيكی چه بدی داشت ، كه يكبار نكردی؟
كی قلب خودخواهت
اشكامو دامن بود؟
مغرور و پيوسته
بيگانه بامن بود !
من با تو همواره
عاشق ترين بودم
كی با غمت اما
يك لحظه آسودم
صد بار بدی کردی ، ديدی ثمرش را
نيكی چه بدی داشت ، كه يكبار نكردی؟
صد بار بدی کردی و ديدی ضررش را
نيكی چه بدی داشت ، كه يكبار نكردی