بی رحم

ﻫﺮﭼﻰ اﻳﻦ ﻛﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﻧﺪاﺷﺖ
ﻋﻄﺮ ﺗﻮ ﺑﺲ ﺑﻮد واﺳﻪ ﻣﻦ
ﻳﻜﻰ ﺑﻪ ﺟﺎم ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ
ﻛﻠﻤﻪ ﻫﺎ ﻛﻪ ﻗﺎﺻﺮن
دوری از ﭼﺸﻤﺎی ﺗﻮ ﻳﻪ درد ﭘﻨﻬﻮﻧﻰ ﺷﺪه
ﻛﻰ ﻣﻴﺘﻮﻧﺴﺖ ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻮ ﺑﮕﻴﺮه زﻧﺪوﻧﻰ ﻛﻨﻪ
ﻛﻰ ﻣﻦ : ﻫﻤﻮن آدم ﺑﻰ رﺣﻢ
ﻫﻤﻮن ﻏﺪ ﻳﻪ دﻧﺪه ﻛﻪ دﻟﺨﻮرﻳﺎش ﻧﻤﻴﮕﻪ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﺲ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ
ﺑﺎز ﻣﺜﻞ دﻳﺸﺐ ﻛﻪ ﻣﻴﺮﺧﺖ روی ﻗﻠﺒﺶ ﻏﻤﺎﺷﻮ
آﺧﻪ ﻧﺪاﺷﺖ ﻛﺴﻰ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ ﻫﻮاﺷﻮ
ﻛﻪ ﺻﺒﺢ ﻛﻨﻪ ﺑﺎزم ﺷﺒﺎﺷﻮ
ﻳﻪ روزی ﻣﻴﺮﺳﻰ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎم
اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻴﮕﻰ ﺗﮏ و ﺗﻨﻬﺎم
وﻗﺘﻰ ﻧﻤﺒﻴﻨﻰ ﻗﻠﺐ ﺧﺴﺘﻤﻮ
ﺧﺐ ﺑﺮو دﻳﮕﻪ ﺟﺮ و ﺑﺤﺚ ﻧﻜﻦ
ﻳﻪ روزی ﻣﻴﺮﺳﻰ ﺑﻪ حرفام ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻰ دﻳﺮه
ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﻗﻠﺒﻢ ﺣﻘﺸﻮ ﺑﺮه از ﻛﻰ ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮه
اﺻﻠﺎ ﻫﺮﭼﻰ ﮔﻔﺘﻢ ﺣﺮف ﺣﻖ ﺑﻮد
ﻣﻬﻢ ﻧﻰ ﻛﻪ اﻳﻨﺎ ﻣﻨﻮ ﻛﺮده ﻣﻨﻔﻮر
ﻫﺮﺟﺎ ﻛﻪ ﭘﺸﺘﻢ ﺧﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﻣﻰ ﺷﺪ
ﻫﻤﺶ ﻣﻦ ﻓﻘﻄ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد
اﺻﻠﺎ از ﻋﻤﺪ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻣﻐﺮور
اره ﺣﻘﺸﻪ ﻣﮋه ﻫﺎش ﺗﺮ ﺑﺶ زود
وﻟﻰ ﺗﻮ روزای ﺳﺮد ﺑﺎ ﻛﻢ ﺑﻮد
ﺗﺎ ﺗﻬﺶ ﺟﻨﮕﻴﺪم ﺑﺎ ﭼﻨﮓ و دﻧﺪون
ﻳﻪ روزی ﻣﻴﺮﺳﻰ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎم
اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻴﮕﻰ ﺗﮏ و ﺗﻨﻬﺎم
وﻗﺘﻰ ﻧﻤﺒﻴﻨﻰ ﻗﻠﺐ ﺧﺴﺘﻤﻮ
ﺧﺐ ﺑﺮو دﻳﮕﻪ ﺟﺮ و ﺑﺤﺚ ﻧﻜﻦ
ﻳﻪ روزی ﻣﻴﺮﺳﻰ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﺎم ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻰ دﻳﺮه
ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﻗﻠﺒﻢ ﺣﻘﺸﻮ ﺑﺮه از ﻛﻰ ﭘﺲ ﺑﮕﻴﺮه